Projektując etykiety produktów kosmetycznych należy mieć na uwadze przede wszystkim wiążące regulacje prawne, które w ścisły sposób określają treść informacji, które na etykiecie muszą się znaleźć. Zasady oznakowania produktów kosmetycznych są uregulowane Rozporządzeniem unijnym 1223/2009. Regulacja ta przewiduje szczegółowe wytyczne dotyczące wyglądu etykiet kosmetyków. Ma to na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumenta, w tym – ochronę zdrowia.
Jakie informacje muszą się znaleźć na etykiecie kosmetyku?
Art. 19 Rozporządzenia 1223/2009 wymienia szereg informacji, które muszą zostać zamieszczone na etykiecie produktu kosmetycznego. Są to przede wszystkim:
- dane osoby odpowiedzialnej
- data minimalnej trwałości produktu
- nominalna zawartość opakowania
- szczególne środki ostrożności
- numer partii
- funkcja kosmetyku
- wykaz składników
Warto pamiętać, że większość z tych informacji musi się znaleźć zarówno na opakowaniu zewnętrznym (np. kartoniku), jak i na pojemniku, czyli opakowaniu mającym bezpośredni kontakt z produktem (np. na buteleczce, fiolce, tubce). Z obowiązku podwójnego oznakowania są jednak wyłączone takie dane jak numer partii oraz wykaz składników – te mogą zostać umieszczone wyłącznie na opakowaniu zewnętrznym.
Jak wskazywać na etykiecie składniki kosmetyku?
W przypadku wykazu składników należy stosować wspólne nazwy składników określone w słowniku nazw składników, uwzględniającym międzynarodowe nazewnictwo produktów kosmetycznych (INCI).
Kolejność składników na etykiecie musi być uporządkowana według ich masy w momencie ich dodawania do produktu, w kolejności malejącej (tj. od składnika, którego jest najwięcej do składnika, którego jest najmniej). Wyjątek stanowią składniki o stężeniu mniejszym niż 1%, których kolejność wskazywania na etykiecie jest dowolna. Odstępstwo od zasady zachowania odpowiedniej kolejności dotyczy również barwników (za wyjątkiem barwników do włosów), które mogą być wymieniane w dowolnym porządku.
Jakie dodatkowe wymagania muszą spełnić oznakowania kosmetyków?
Rozporządzenie nie tylko określa listę informacji, jakie muszą znaleźć się na etykiecie produktu. Wprost wymaga, aby informacje były nieusuwalne, łatwe do odczytania i dobrze widoczne.
Dodatkowo, oznaczenie minimalnej trwałości, czy też terminu ważności po otwarciu może być wyrażone symbolami.
W jakim języku należy umieścić informacje na etykiecie kosmetyku?
Rozporządzenie wprowadza obowiązek przetłumaczenia niektórych elementów etykiety kosmetyku na język państwa, w którym kosmetyk udostępniany jest użytkownikowi końcowemu (najczęściej konsumentowi). W ten sposób chroniony ma być interes konsumentów, a w szczególności zapobieganie wprowadzeniu ich w błąd.
Do elementów etykiety, które muszą zostać przetłumaczone na język lokalny należą: nominalna zawartość opakowania (tj. masa/waga), data minimalnej trwałości produktu, funkcja produktu oraz szczególne środki ostrożności.
Co w przypadku, gdy umieszczenie informacji bezpośrednio na kosmetyku nie jest możliwe?
Jeżeli ze względu na właściwości produktu (np. niewielki rozmiar), naniesienie informacji bezpośrednio na opakowanie produktu jest niemożliwe, można:
- umieścić informacje na etykiecie, metce, taśmie, karcie lub w załączonej ulotce. Jeżeli nawet te metody zawiodą informacje należy wyeksponować w pobliżu pojemnika, w którym produkt jest wystawiony na sprzedaż, lub
- zawrzeć informacje w postaci skróconej lub z wykorzystaniem wspomnianych symboli.
Co grozi za oznaczenie kosmetyku nieprawidłową etykietą?
Brak zgodności informacji na etykiecie produktu kosmetycznego z unijnymi przepisami wiąże się w wysokimi sankcjami. W Polsce kary pieniężne sięgają 70.000 zł.
Niewłaściwe oznakowanie może również prowadzić do zakłócenia funkcjonowania podmiotu będącego ogniwem w łańcuchu dostaw, ze względu na nałożenie obowiązku podjęcia środków naprawczych i wycofania produktu z obrotu.
autorką artykułu jest asystentka prawna Patrycja Kiszka
