Jesteś dystrybutorem produktów kosmetycznych? Na tobie też spoczywają określone obowiązki względem oznaczeń na etykietach produktów!
Mogłoby się wydawać, że to producent ponosi pełną odpowiedzialność za wygląd produktu, jego nazwę oraz oznakowania jakie widnieją na opakowaniu. W rzeczywistości kwestia ta jest znacznie bardziej złożona. Oczywiście o walorach estetycznych oraz właściwościach produktu decyduje producent. Jednak w odniesieniu do informacji znajdujących się na etykiecie – w tym zakresie dystrybutor musi wykazać wzmożoną czujność.
Prawo unijne nakłada na dystrybutorów konkretne obowiązki w zakresie „należytej staranności” przy wprowadzaniu produktów kosmetycznych w obieg, a ich zaniedbanie może prowadzić do poważnych konsekwencji.
Kim właściwie jest dystrybutor kosmetyków w świetle prawa?
Zgodnie z unijnym Rozporządzeniem 1223/2009 (art. 2 ust. 1 lit. e) dystrybutorem jest każda „osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, niebędąca producentem ani importerem, która udostępnia produkt kosmetyczny na rynku Wspólnoty”. Producent jest definiowany jako osoba wytwarzająca produkt lub zlecająca zaprojektowanie i wytworzenie produktu i wprowadzająca go do obrotu pod własną nazwą/znakiem towarowym (art. 2 ust. 1 lit. d rozporządzenia1223/2009). Importer natomiast to podmiot, który ma siedzibę na terenie Unii Europejskiej oraz wprowadza do obrotu produkt kosmetyczny z państwa trzeciego (art. 2 ust. 1lit. i roporządzenia1223/2009).
Dystrybutorem tym samym jest osobą pełniącą inną rolę w łańcuchu dostaw niż samo wytworzenie produktu lub wprowadzenie go do obiegu z państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej.
Za co odpowiada dystrybutor kosmetyków?
To dystrybutor odpowiada za weryfikację etykiety przed wprowadzaniem produktu kosmetycznego do obrotu. Rozporządzenie 1223/2009 nakłada na dystrybutora szereg obowiązków w kwestii prawidłowego oznakowania etykiet. Przed udostępnieniem produktu na rynku musi on sprawdzić, czy na opakowaniu znajdują się następujące elementy:
Ponadto, dystrybutor ma obowiązek upewnienia się, że niektóre z elementów etykiety zostały podane w języku określonym przez państwo, w którym kosmetyki będą sprzedawane. Do informacji podlegających obowiązkowi tłumaczenia należą:
Ostatnim z kluczowych wymogów nałożonych na dystrybutora związanych z informacją zawartą na etykiecie produktu kosmetycznego jest weryfikacja czy data minimalnej trwałości produktu (tj. data, do której produkt utrzymuje swoje pierwotne właściwości) nie upłynęła.
Jakie sankcje grożą dystrybutorowi kosmetyków w przypadku naruszenia przepisów?
Jeżeli dystrybutor zauważy nieścisłości w oznakowaniu produktu, nie może udostępnić go na rynku, dopóki etykieta nie zostanie dostosowana do wymogów prawnych. Co więcej, jeżeli kosmetyk stwarza ryzyko zdrowia ludzi, dystrybutor ma obowiązek zgłosić to osobie odpowiedzialnej oraz odpowiednim organom.
W przypadku niespełnienia tych obowiązków przy dystrybucji kosmetyków w Polsce, podmiot może zostać obciążony karą pieniężną rzędu 70 000 zł za każde, pojedyncze naruszenie. (art. 36 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych).
Kiedy dystrybutor staje się „osobą odpowiedzialną” i jakie są tego konsekwencje?
Analizując podział obowiązków w łańcuchu dostaw należy zwrócić uwagę na możliwość przypisania dystrybutorowi właściwości (i obowiązków) tzw. osoby odpowiedzialnej, co wiąże się z nałożeniem na dany podmiot dodatkowych wymagań prawnych. Dystrybutor pełni tę rolę w przypadku, gdy wprowadza on produkt kosmetyczny do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym.
Głównym zadaniem osoby odpowiedzialnej jest gwarantowanie spełnienia obowiązków z Rozporządzenia 1223/2009 przez produkt wprowadzany na rynek. Podmiot pełniący tę funkcję musi również podjąć niezbędne czynności w celu wycofania produktu z rynku, gdy kosmetyk ten nie spełnia wymogów prawnych. Do pozostałych zadań osoby odpowiedzialnej należą
m.in. dokonywanie zgłoszeń w systemie CPNP, ocena bezpieczeństwa produktów oraz zapewnienie, że produkt spełnia wymogi w zakresie dobrej praktyki produkcji.
autorem artykułu jest asystentka prawna Patrycja Kiszka
Mimo swojej nazwy, koncesja na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia nie dotyczy tylko firm typowo ochroniarskich. Taka koncesja może być wymagana także w wypadku np. dostawcy systemu alarmowego czy monitoringu wizyjnego.
